ฤดูเหงา

เข้าคอร์สเหมือนคนอกหัก
บ้านอยุธยา

 

ความเหงามันโหดร้าย...
แอบฆ่าคนได้ทั้งเป็น

ถ้าคนไม่เคยอยู่นิ่ง
มาทำกิจกรรมซ้ำๆกันตลอดระยะเวลา 3 เดือน
ได้พูดได้คุยกะใครน้อยๆ
แทบไม่ได้ไปเที่ยว
คุณว่าเค้าจะบ้าได้มั้ย?

แล้วหากภายใน 3 เดือนนั้น
มีคนคนนึงโทรศัพท์มาหาคุณตลอดเป็นเวลา 2 เดือน
แล้ววันนึงเกิดหายไป...
จนจับพลังได้ว่าเค้าจะหายไปตลอดกาล
คุณจะทำเช่นไร?

ณ วันนี้ วันที่80 กว่า จากระยะเวลา 3 เดือน
กลายเป็นวันที่นั่งถอนใจทั้งวัน ร้อนใจ
อยากคุย อยากเจอเพื่อน อยากเจอใครสักคน
ถอนใจ...จนแม่ด่า

ไม่ได้เสียใจที่ใครหายไป
แต่เป็นเพียงการเสียดายอะไรบางอย่าง
เพียงเสียดายรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
แปลการกระทำออก...และเลือกที่จะไม่โทรหาใครคนนั้น
เป็นการกระทำที่ฉันเตือนตัวเองตลอดระยะเวลา 2 เดือนว่า
มันจะต้องเกิดขึ้นเข้าสักวัน
และมันก็เกิดขึ้นแล้ว...


วันนี้ เข้าคอร์สเหมือนคนอกหัก
แต่งหน้า ทำผม ออกไปหาชุดใหม่
จัดห้องใหม่ที่รื้อทุกสิ่งอย่าง
รับนัดเพื่อนทุกๆนัด
เล่นเน็ท เปิดเพลง
ยิ้มให้กับรูปเพื่อนๆ
ยิ้มให้กับตัวเอง...ยิ้มให้ชีวิต
:)

ไม่พยายามหาเหตุผลอะไรใดๆ
ร้อนใจอยู่เพียง 2 อาทิตย์
มันไม่ใช่ความรักหรือความผูกพันอะไรใดๆ
มันเป็นแค่ความเหงา...
สถาบันวิจัยทางจิตวิทยาที่ตั้งขึ้นเอง
กล่าวว่า...
เด๋วมันจะหายไปเอง เมื่อถึงวันที่ 5 มิ.ย.49
วันที่มีจะมีอะไรๆให้คิด ให้ทำมากมาย

ขอบคุณที่คืนชีวิตก่อนวันที่ 13 มี.ค.ให้ฉัน...
ถึงแม้ฉันจะจับพลังได้ว่าคุณกำลังจะหายไป...ตลอดกาล
ฉันจะรอดูหนังของคุณนะ...

 

ฤดูเหงา

     Share

<< วงกลม...ที่ยังไม่เต็มวงรั้วจุฬา...ริมรั้วจามจุรี >>

Posted on Thu 25 May 2006 23:02
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
คิดถึงนะจ้ะ จุ๊บๆ
pUm...PuM   
Tue 30 May 2006 11:39 [5]
 

อิๆๆคิดถึงจัง

ปัดขนตาล่างได้ยังจ๊ะ
แก่นเซี้ยว   
Sun 28 May 2006 20:51 [4]

อ่านะ
เราก็เหงา อยากเจอเพื่อนๆอีกนะ กลายเป็นคนติดเพื่อนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

คิดถึงจ้ะ
Rose   
Sun 28 May 2006 19:48 [3]

มีพบมีพลัด มีพราก มีจาก

ถึงจะเสียดายความรู้สึก
แต่ถือว่าเป็นสิ่งหล่อหลอมให้เราเข้มแข็งเมื่อเราผ่านมันไปได้ แล้วก็ถือว่าเป็นอีกรสชาติของชีวิตนะ

แล้วมันทำให้เราได้มีความทรงจำที่ดีๆไม่มากก็น้อยนะจ๊ะ ในอนาคต อิๆ

เจอกันพรุ่งนี้ คิดถึงๆๆ
แก่นเซี้ยว   
Fri 26 May 2006 22:50 [2]

ทำไมต้องดูหม่นๆ
พี่อุ้ม   
Fri 26 May 2006 10:14 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
Our Friend call loneliness
Crescendo...
ปล่อยวาง
วันที่ฉันป่วย
ลมแห่งความเหงา เพลงแห่งความหนาว
เป็นลางสังหรณ์เมื่อตอนวันลอยกระทง
ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงา
Musiclover back to school!!!
0545050
ต้องไม่ปลื้ม....จบ!!!!
เพราะอากาศ...คงเปลี่ยนแปลงบ่อย
My Graduated Ceremony^^
เสียไป...ไม่เท่ากัน
สุขกันเถอะเรา...เศร้าไปทำไม
Restored
โลกเสมือน...
วิปโยค
วนเวียนที่...สีเทา
รั้วจุฬา...ริมรั้วจามจุรี
ฤดูเหงา
วงกลม...ที่ยังไม่เต็มวง
โอ้วววว...เมืองกรุง
ว่างๆๆๆ
มือถือหายยยย
Deleted
แค่ขำขำ...
ฉ่ำ..ฉ่ำ
เรื่องมันเกิดขึ้นง่าย...มันก็จะจบลงแบบง่ายๆ
ผ่านด่านแรก...R&B Alumni
วันนี้เอารูปmeetingมาฝาก
ในวันที่เพื่อนๆไปเที่ยวทะเล
เปิดประตูกลับมาในห้องว่างเปล่า
Santa Lucia
สวัสดี126
7
14
20 Silpakorn Countdown
ขอพื้นที่เล็กๆ...ได้ไหม?
HappyBirthday คนไม่พิเศษ
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor