รั้วจุฬา...ริมรั้วจามจุรี

รั้วจุฬา
ริมรั้วจามจุรี

สวัสดีจ้า 126และ ALL Lis

หายไปนานเกือบๆเดือน
แต่ชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง
หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิตเสียมากมาย
ตอนนี้อะไรๆ เริ่มเข้าที่เข้าทาง


เปิดเมล์มา...สีแดงเป็นสัญญาณประท้วง
พื้นที่ 25 MB บอกว่า..."สนใจฉันหน่อยสิเธอ"
เปิดไดมา ใครเค้าเปลี่ยนธีมให้โดยไม่รู้ตัว
เข้าสู่เว็บเลิฟอิส...และลิปตา...
มันก็ประท้วงว่าคิดถึงกันบ้างไหม
คิดถึงมากๆเลยจ้ะ...
:)

ใช้ชีวิตในรั้วจามจุรีมาได้ 2 อาทิตย์
เพิ่งมีโอกาสมาได้ใช้เน็ทที่จ่ายเงินไปตอนจ่ายค่าเทอม
โอ้ววว นิดาได้ดินแดนที่สิงสถิตย์ใหม่แล้วหนอ
อยู่กรุงเทพมา 2 อาทิตย์
ที่เล่นเน็ทหายากยิ่งกว่ากับข้าวถูกๆ

ตอนนี้ปรับชีวิตได้ในระดับนึงแล้ว
The Gang JR 22 ชีวิตน่ารักเหลือหลาย
ลากโต๊ะยาวๆที่โรงอาหารมาต่อกัน
กินข้าวไป ขำไป
เรียนไป ลุ้นไป โล่งอกกันไปเรื่อยๆ
แบ่งงานโดยการโอน้อยออก (วิธีของนิสิตป.โท555)
ถึงแม้ว่าสิ่งที่จะต้องผ่าน มันจะดูยากไปสักหน่อย
แต่ถ้าใช้ชีวิตแบบนี้
ชีวิตที่นี่ก็เริ่มสนุกแล้วล่ะ

ตอนเย็นๆกลับหอ
อ่านหนังสือตัง้แต่ 6 โมงเย็นยันตี 2
โอ้ววว ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองขยันแบบนี้มาก่อนในชีวิต
เอาน่า....C ไม่ได้นะ!!!!

ผ่านวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตการเป็นคนไทยมาแล้ว
ไม่เคยรู้สึกภูมิใจมากมายอะไรอย่างนี้มาก่อน
ไม่เคยอยากร้องไห้ด้วยความปลื้มปิติ
จนเมื่อวันที่ 9 เมื่อเห็น "พ่อ" แย้มพระสรวล
ปรากฏการณ์สีเหลืองทั่วผืนแผ่นดิน
เสียงเห่เรือที่ดังขึ้น มิใช่เฉพาะคุ้งน้ำเจ้าพระยา หากแต่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งประเทศ
ผ่านโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจ

อัจฉราบอกว่า
"นิดา!! เวลาอ่านหนังสือ จงคิดไว้ว่า ท่านทำงานหนักกว่าเราตั้งหลายเท่านะ"
ก็บอกอัจฉรากลับไปว่า
"ขอบใจมากๆนะอัจฉรา:)"
แล้วยิ้มตบท้ายทุกครั้งไป

 

วกมาที่เรื่องความรัก....
ตัดสินใจอะไรบางอย่างไปแล้ว
ท่ามกลางเสียคัดค้าน และสนับสนุนคละเคล้ากันไป
แต่ตัดสินใจแล้ว ถอยหลังกลับไม่ได้
เพราะบอกเค้าเองว่า "เราต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง"
ถ้าสอนเค้า แล้วตัวเองทำไม่ได้จะมีประโยชน์อะไรใช่มั้ย
(The Gang ที่ถนนข้าวสารคืนนั้น คงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น)

ตอนนี้ได้แต่อ่านทฤษฎีสื่อ
ปลอบใจตัวเองไปวันๆ

     Share

<< ฤดูเหงาวนเวียนที่...สีเทา >>

Posted on Thu 15 Jun 2006 13:48
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
พอเจอแบบนี้ ยิ่งตอกย้ำความคิดที่ว่า "ผู้ชายดีๆ ตายไปหมดโลกแล้ว"

เราเลยปลง เกิดมาไม่เคยเจอคนแบบนี้เลยจริงๆ (เพิ่งรู้ว่ามีอยู่จริงบนโลกใบน้อยๆของเรา)

อย่าท้อ อย่าถอย รักพี่ทาเสมอค่ะ อิอิ
Rose   
Thu 15 Jun 2006 15:01 [3]

เปิดตัวเองต่อไปนะ อย่าท้อถอย

ล้มล้มลุกลุกเป็นธรรมดาของชีวิต

คิดถึง แล้วเจอกัน
เหมี่ยว   
Thu 15 Jun 2006 14:17 [2]

หายไปนานจิงๆด้วย

ยังไงก็อยู่เคียงข้างแกเสมอนะ ต้อง

ดีใจที่เห็นว่าแกแฮปปี้กับชีวิตนิสิต ป. โท (ที่ยังเล่นโอน้อยออก น่าร๊ากดี อิๆ)

คิดถึงแกนะ

เทคแคร์ จุ๊บๆๆ
แก่นเซี้ยว   
Thu 15 Jun 2006 14:12 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
Deleted!!!
Our Friend call loneliness
Crescendo...
ปล่อยวาง
วันที่ฉันป่วย
ลมแห่งความเหงา เพลงแห่งความหนาว
เป็นลางสังหรณ์เมื่อตอนวันลอยกระทง
ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงา
Musiclover back to school!!!
0545050
ต้องไม่ปลื้ม....จบ!!!!
เพราะอากาศ...คงเปลี่ยนแปลงบ่อย
My Graduated Ceremony^^
เสียไป...ไม่เท่ากัน
สุขกันเถอะเรา...เศร้าไปทำไม
Restored
โลกเสมือน...
วิปโยค
วนเวียนที่...สีเทา
รั้วจุฬา...ริมรั้วจามจุรี
ฤดูเหงา
วงกลม...ที่ยังไม่เต็มวง
โอ้วววว...เมืองกรุง
ว่างๆๆๆ
มือถือหายยยย
Deleted
แค่ขำขำ...
ฉ่ำ..ฉ่ำ
เรื่องมันเกิดขึ้นง่าย...มันก็จะจบลงแบบง่ายๆ
ผ่านด่านแรก...R&B Alumni
วันนี้เอารูปmeetingมาฝาก
ในวันที่เพื่อนๆไปเที่ยวทะเล
เปิดประตูกลับมาในห้องว่างเปล่า
Santa Lucia
สวัสดี126
7
14
20 Silpakorn Countdown
ขอพื้นที่เล็กๆ...ได้ไหม?
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor