หนาว...ที่เขาใหญ่

ไดอารี่วันนี้ยาวมากนะ ขอบอก

12 ธันวาคม
มีใครบางคนบอกว่า
ต้องเป็นคนพูดไม่รู้เรื่อง
!!!
ติ่มซำตอน 4 ทุ่มครึ่งอร่อยมั้ย?

 

 

"บรรยากาศที่ดีดีมากมายอยู่รอบกายฉัน แต่ความรู้สึกนั้นกลับตรงข้ามกัน"

 

หนาว ที่เขาใหญ่ หนาว ที่เขาใหญ่


 

 

 

กลับมาจากโรงพยาบาลแล้ว...

ไม่ต้องตกใจไป โรงพยาบาลที่ว่านี้อยู่ที่เขาใหญ่

โรงพยาบาลชื่อ KTCLOVEiS WinterMusicFestival

ต้องแค่หลบไปทำแผลมา
โรงพยาบาลนี้มีคุณหมอใหญ่ชื่อ
บอย โกสิยพงษ์ กับคุณหมอเล็กๆอีก
30 กว่าคนเท่านั้นเอง

 

งานนี้ไม่ได้สนุกเท่าไหร่หรอก
เขาใหญ่ไม่ได้มีทุ่งหญ้าเขียวขจีอย่างที่จินตนาการไว้
(จริงๆนะกราฟ555)

อากาศตอนกลางวันร้อนแทบแย่ไม่หนาวอย่างใจ
ส่วนตอนกลางคืนน้ำค้างก็แรงจนหัวเปียก
แต่สิ่งที่ทำให้ต้องเรียกมันว่าความสุข
ก็เพราะใครคนนึงทำให้ต้องเห็นว่าสิ่งที่เค้าทำมันคือความสุข

 

จะมีใครคิดล่ะว่า คนๆแรกที่ขับรถมารับพาเราขึ้นไปบนเขาจะชื่อ

บอย โกสิยพงษ์

คนสุดท้ายที่ส่งเราเข้านอนตอนตี 4 ครึ่งก็ชื่อ
บอย โกสิยพงษ์

แถมวันนี้คนที่เข้ามา Good Morning เราคนแรกในตอนเช้าก็ชื่อ
บอย โกสิยพงษ์

ทั้งๆที่บอย โกสิยพงษ์ เพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลเมื่อวาน!!!

 

 

นั่งรถไปกับคุณพี่เคี้ยง ถึงเขาใหญ่ราวเที่ยงวัน
เห็นสภาพครั้งแรก หันกลับไปบอกพี่เคี้ยงว่า
“พี่เคี้ยง !! กลับกรุงเทพกันเถอะ”

ฝุ่นแดง อากาศร้อน กางเต้นท์กันกลางแดดเที่ยง ไม่มีต้นไม้  มีภูเขาลูกโตๆ
แต่สัมผัสได้ถึงความสุขอย่างที่บอก เพราะคนที่ขับรถกอล์ฟมารับด้วยรอยยิ้ม
ชื่อ บอย โกสิยพงษ์
กางเต้นท์เสร็จเจอพี่แชมป์เดินมากอด แล้วบอกว่าคิดถึง
อากาศร้อนแทบบ้าแต่คุณพี่ระวัฒน์กอดนิดากลางแดดได้
แดดแรงแบบนั้นแต่คุณพีระวัฒน์
Activeจัด ขับรถเล่นตลอดวัน ขณะที่คนอื่นๆสภาพเหมือนใกล้ตาย
ต้องหันไปถามพี่บอยว่า พี่บอยขา..เรามาเข้าค่ายลูกเสือกันเหรอคะ

 

คอนเสิร์ตเริ่ม 4 โมงเย็น
สภาพคอนเสิร์ตโคตรวุ่นวาย
คนเยอะแยะ อาหารน้อย ห้องน้ำน้อย ไม่เห็นสภาพความโรแมนติคตรงไหน
แต่ตอนเริ่มเปิดงานจริงจังตอน
2 ทุ่ม เปิดต้นมะขามคู่สุดสวยที่เป็นโลโก้งาน
พี่บอยพูดขอบคุณไปร้องไห้ไป

ความรู้สึกวุ่นวายก็หายไปหมด
อยากบอกพี่บอยกลับว่า ขอบคุณพี่บอยเหมือนกันค่ะ

 

ไม่ได้กินข้าวจริงจัง
พี่เคี้ยง พี่ตู่ น้องจ๊อบ ก็วิ่งถ่ายรูปเหนื่อยจะบ้า เห็นแล้วสงสาร
ส่วนน้องอ๊อบก็เอาบลูฮาวายมาสังเวยพี่ต้อง
พี่ต้องก็สนองซัดหมดแก้ว จนน้องอายเตือนว่า
“พี่ต้องยังไม่ได้เจอโต๋กะพี่คัตเลยนะ”
พี่ต้องเลยหยุดอยู่แค่นั้น เพราะถ้าเมาเดี๋ยวพี่คัตโตะตีตาย

 

เดินออกไปสูดอากาศศิลปินหลังเวทีตอนตี2
เจอ คุณชลาทิศเดินเข้ามากอด
รู้สึกว่าคุณชลาทิศเริ่มๆจะเมา หน้าตากึ่มๆแล้วถามต้องว่า นี่เธอ
!! ง่วงมั้ย?
ตอบกลับไปแบบตาปรือว่า “ง่วงจะตายแล้วคุณ แต่คุณอยู่ได้เราก็อยู่ได้”
คุณชลาทิศกอดแน่นขึ้นแล้วตอบกลับมาว่า ดี๊ๆๆๆ

 

ราวตี 3 กว่าๆ เผลอหลับไปตอนพี่นภร้องเพลง (พี่นภขาหนูขอโทษ)
เด้งขึ้นมาตอนโมเดิร์นด๊อก เพราะเสียงพี่ป๊อดกะจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้
พี่แกเมารั่วเต็มที่ เล่นยาวยันตี
4 ครึ่ง
ไม่ลุกขึ้นมาก็แย่เต็มทน

ตี 4 ครึ่ง พี่บอยด์ขึ้นมาพร้อมกับศิลปินที่ยังไม่นอน ทั้งๆที่สภาพพี่บอยเองแย่
ขึ้นมาร้องเพลงประจำชาติ
ทำไมต้องรู้สึกว่า
“ฤดูที่แตกต่าง” ในคืนนั้นมันเพราะกว่าวันอื่นๆล่ะคะพี่

 

ก่อนเข้านอน จำได้ว่า GoodNight พี่ตู่เป็นคนสุดท้าย
เข้าเต้นท์ตอนเกือบๆตี
5

แต่ไอ้เต้นท์เพื่อนบ้านเสียงดังมาก เลยหันไปบอกพี่เคี้ยงว่า
พี่เคี้ยง
!!! เราไปนั่งคุยกะเค้าด้วยดีมั้ย

 

 

อากาศหนาว 15 องศา
มันไม่ได้ทำให้ต้องรู้สึกอะไรมากหรอก

คอนเสิร์ต 12 ชั่วโมง ก็หลับๆตื่นๆ
การเด้งมาเต้นมั่ง นั่งโรแมนติคมั่งตามอารมณ์เพลง
ก็ไม่ได้ทำให้ต้องรู้สึกอะไรมากหรอก
แต่คนที่ต้องนั่งคุยด้วยตอนตี 3 นี่สิทำให้ต้องรู้สึก
!!!

การนั่งคุยกับโต๋ตอนตี 3 มันทำให้ต้องรู้สึกหายเจ็บอะไรบางอย่างมากมาย
 นานเท่าไหร่แล้วไม่รู้สิที่ไม่ได้นั่งคุยกับคุณยาวๆแบบนี้ คุยโน่นนี่นั่นกันไปเรื่อยๆ
ไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้หัวเราะโดยไม่มีใครมาดึงคุณไปโน่นนี่แบบนี้
ไม่ได้เจอคุณยิ้มหวานๆให้แบบนี้
ไม่ได้ยินเสียงเปียโนของคุณเต็มๆแบบนี้
ไม่เคยได้นอนดูดาวไปด้วยแล้วได้ยินเสียงเปียโนของคุณไปด้วยแบบนี้

คำสุดท้ายที่คุณบอกเราคือ “ต้อง!!! โต๋ง่วงง่ะ”

 

 

 

P.S.

 

  • งาน KTB เมื่อคืนพี่บอยยังหน้าซีดอยู่เลย พี่บอยขา รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
  • พี่บอย พี่แชมป์ พี่ตู่ พี่แตมป์ พี่คริส พี่อิด ณอน พี่คัต พี่ไลฟ์ แทน น้องเซฟ เบน คิว พี่เค้ก โต๋ แนน พี่ตรัย Crescendo Pru  แนน  พี่ปั่น 7th Scence ใหม่ น้องดีใจ น้องใจดี พี่เคี้ยง พี่ตู่ น้องอาย น้องอ๊อบ พี่น้ำตาล แล้วก็ใครต่อใครอีกตั้งมากมายที่เรียกชื่อไม่หมด ขอบคุณพวกคุณทุกคนนะที่ทำให้ความสุขของเรากลับมา สิ่งที่เราได้มันมีค่ามากกว่าราคาบัตรพันห้าอีก
  • เจอกันวันที่ 14 ที่พารากอน ขอบคุณพี่คริสนะคะ

 

     Share

<< หนาว...ที่เขาใหญ่For The Love of Fan >>

Posted on Tue 12 Dec 2006 14:45
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
ทำไมในรูปดูไม่เลวร้ายเหมือนที่แกเล่าเลยแฮะ ดูดีนี่นา
เห็นเต๊นท์แล้วน่านอนว่ะ
เฮ้ออ
แป้ง   
Thu 14 Dec 2006 14:58 [6]

ฉันก็ดีใจที่แกมีความสุขนะ โอกาสแบบนี้หายากจริงๆ
โรส   
Thu 14 Dec 2006 13:02 [5]

ติ่มซำ อร่อยดีนะ จิงดิ เห่อๆ
Tong   
Thu 14 Dec 2006 1:29 [4]

happy happy

miss u na
meow   
Wed 13 Dec 2006 21:07 [3]

Chan-D-Jai-Tee-Mee-Ter...

^^



i love this song ;)



dosent have a romantic place to share romantic songs...
just "the feeling"... makes you feel so good....


Kao-Yai is not the best place..i bet!
but the best thing is.. ppl overthere and p'Boyd's songs that maked everyone so happy...didnt' it?


i think i can get that felling
eventhough i didnt have a chance to get there...



love you na ^^
thx God,P'Boyd,and Tor+ who brought us to know each other
^_^




i'm glad...to have you as a freind..
moreover,we are like big..big..FAMILY,rtie? ^^



=)


Takecare ja


love ya!
God blessssss
EnFanT   
Wed 13 Dec 2006 0:02 [2]

ในที่สุด นิดา ก้อได้ไปสมใจอยาก...น่าอิจฉาจริง ๆ เลย
จ๋า   
Tue 12 Dec 2006 13:19 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
Now,I'm living in C major
โดน Tag ซะแล่วนิดา......
Living in C major
ในวันนี้..ที่ไม่มีเธอ
++บวก++
เธอร้องไห้เมื่อหน้าฝน...
Says BAKAAAA !!!- HBD คนไม่พิเศษ
แล้วจะรู้ว่า..เป็นวัยรุ่น...มันเหนื่อย
รอ...
The Stranger
ถือว่าเป็นอีกปีที่ฉันพอใจ
For My Lovely 11th
ส่งความสุข
++Stop++Wedding
สุขล้ำ
ได้ไหม?
บอก...อยากบอก
คำขอร้องของกระต่ายขาหัก
For The Love of Fan
หนาว...ที่เขาใหญ่
หนาว...ที่เขาใหญ่
กลิ้งก้อนหินแล้วปีนขึ้นเหยียบให้มิด
Deleted!!!
Our Friend call loneliness
Crescendo...
ปล่อยวาง
วันที่ฉันป่วย
ลมแห่งความเหงา เพลงแห่งความหนาว
เป็นลางสังหรณ์เมื่อตอนวันลอยกระทง
ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงา
Musiclover back to school!!!
0545050
ต้องไม่ปลื้ม....จบ!!!!
เพราะอากาศ...คงเปลี่ยนแปลงบ่อย
My Graduated Ceremony^^
เสียไป...ไม่เท่ากัน
สุขกันเถอะเรา...เศร้าไปทำไม
Restored
โลกเสมือน...
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor