Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต

Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต

 

 

 

เมื่อวานได้ไปดู  Paris Je t’aime เพราะทนเสียงเรียกร้องของใจตัวเองไม่ไหว หลังจากได้อ่านงานวิจารณ์จากบล็อกของคุณนันทขว้างเมื่ออาทิตย์ก่อน (ใครอยากอ่านวิจารณ์ดีๆ ของ Paris Je t’aime ตามไปที่บล็อกคุณนันทขว้างเถอะค่ะ^^)

อย่างที่คุณนันทขว้างบอกว่า “ถ้านัดสาวเดท ผมจะชวนเธอไปดูเรื่องนี้” ในตอนแรกฉันแอบคิดในใจว่า ถ้ามีหนุ่มมานัดเดท ฉันคงชวนเขาไปดูเรื่องนี้เช่นกัน แต่ในเมื่อไม่มีหนุ่ม   ><” ฉันจึงพาเพื่อนที่โสดสนิท 5 คนไปดูพร้อมๆกัน พลางคิดว่ามันก็คงได้อารมณ์แห่งความรักไปอีกแบบ

แม้ฉันจะไม่ใช่คอหนัง หรือนักวิจารณ์หนัง ดูหนังที่เค้าว่า “ดี” เพราะมีความเป็นศิลปะก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ในวันนี้ต้องขอพูดถึงหนังที่จับใจฉันเรื่องนี้สักที

Paris Je t’aime ถูกการันตีด้วยชื่อผู้กำกับและนักแสดงหลายคนที่ไว้วางใจได้ในวงการภาพยนตร์ เรื่องราวของความรัก 18 รูปแบบที่จากเลนส์ของผู้กำกับ หลากเชื้อชาติ 20 คน หนังสั้น 18 เรื่อง เรื่องละประมาณ 5 นาที สามารถร้อยเรียงกันได้อย่าไม่ขัดเขิน แม้หนังเรื่องนี้จะเป็นมุมมองความรักเล็กๆ ที่เรื่องราวเกิดตามตรอกซอกซอยถนนต่างๆ ในเมืองใหญ่อย่างปารีส แต่สิ่งที่ฉันได้สัมผัสจาก Paris Je t’aime ก็คือ ความงดงามที่ยิ่งใหญ่ของความรัก

ความรักที่มีหลากหลายแง่มุมใน Paris Je t’aime มีหลากหลายรสชาติคละเคล้าปะปนกัน ทั้งความรักของแม่ที่มีต่อลูกชายใน Place des victories (เรื่องนี้กินใจฉันสุดๆ) พ่อที่มีต่อลูกสาวใน Parc Monceau  คู่รัก แม้กระทั่งสิ่งที่เราคิดว่าไม่มีชีวิตจิตใจอย่าง แวมไพร์สาวผู้กระหายเลือใน Quartier de la Madeleine …หรือแม้กระทั่งการค้นหาความสุขให้กับชีวิตของตนเองในเรื่อง 14th arrondissment

ภายในบรรดาหนัง 18 เรื่อง ถ้าจะพูดเรื่องที่ฉันชอบที่สุดคงจะเป็น เรื่อง Faubourg Saint-Denis ของ Tom Tykwer (Run Lola Run, Heaven) ที่ได้นักแสดงชื่อดังอย่างนาตาลี พอร์ตแมน มาแสดงเป็นสาวอเริกันผู้ตามฝันมาเรียนการแสดงและพบรักกับหนุ่มเยอรมันตาบอด ด้วยเทคนิคการเล่าเรื่องที่ย่นระยะเวลาเป็นปีให้รวบรัดได้ภายใน 5 นาที และเป็น 5 นาทีที่สนุก!!

Loin du 16eme ของผู้กำกับ Walter Salles และ Daniela Thomas (Foreign Land, Guns and Peace) “สั้นแต่ลงตัว” ฉันขอใช้คำนี้ เรื่องราวของแม่ผู้ฝากลูกตัวเองไว้ที่เนสเซอร์รี่ก่อนที่จะเดินทางหลายต่อเพื่อไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับลูกเศรษฐี หนังสั้นๆที่พอดูจบทำให้ลำคอฉันตีบตันและพลางคิดถึงโลกแห่งความจริง..

อีกเรื่องที่ประทับใจ ดูจะเป็นเรื่อง Bastille ของ Isabel Coixet (My Life Without Me) เรื่องราวของชายที่กำลังจะมาบอกเลิกกับภรรยา แต่เมื่อรู้ว่าเธอเป็นมะเร็งเลือดขาวในระยะสุดท้าย เขาก็เปลี่ยนใจและเลือกที่จะอยู่กับเธอจนช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต หนังเรื่องนี้อาจจะดูเป็นนิยายรักที่เจือความน้ำเน่าไปหน่อยในสายตาใครๆ แต่ฉันคิดว่าหากเราเป็นเหมือนพระเอกในเรื่องยามช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต “ความรัก” ก็คงกลบ “ความใคร่”ให้จมหายไปได้เช่นกัน

 ตอนที่เห็นจะไม่พูดถึงไม่ได้ คงจะเป็นหนังเรื่องสุดท้ายคือ 14th arrondissment โดย Alexander Payne เรื่องราวของหญิงชาวอเมริกัน ที่เดินทางมายังกรุงปารีส ฝึกภาษาฝรั่งเศส และพูดภาษาฝรั่งเศสด้วยสำเนียงอเมริกันเล่าเรื่องราวความประทับใจที่มีต่อมหานครปารีส แม้ฉันจะดูเรื่องนี้ไม่จบจากความเหนื่อยล้า แต่ฉันก็รู้สึกถึงความสุขนั้น ได้ด้วยใจ

มิใช่แต่เพียงเรื่องราวแห่งรักที่เล่าไปก่อนหน้า หากแต่ Paris Je t’aime ยังทำให้ฉันหวลคิดถึงอดีต จากความเป็นหนังฝรั่งเศสที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ตอนม. 3 ฉันเคยขอแม่เรียนสายศิลป์ภาษา และดื้อดึงกับแม่ที่จะไม่เรียนสายวิทย์ในขณะที่ท่านพยายามบังคับนอกจากเหตุผลที่ว่าฉันเกลียดเลขแล้ว ฉันให้เหตุผลแม่ว่า “ฉันรักภาษาฝรั่งเศส” ทั้งๆที่ตัวฉันเองยังท่อง อาเบเซเดไม่เป็นด้วยซ้ำ และในตอนนั้นฉันเองก็จำไม่ได้ว่าทำไมถึงพูดประโยคนั้นออกไป ตลอด 3 ปีของการเรียนม.ปลาย ภาษาฝรั่งเศสทำให้ฉันรู้สึกสนุกกับการมาโรงเรียน และกับสนุกการบอกใครต่อใครว่า ฉันจะเรียนอักษรศาสตร์ และในที่สุดฉันก็ทำได้จริงๆ และรู้สึกขอบคุณภาษาฝรั่งเศส ที่ทำให้ฉันได้เรียนคณะที่ใฝ่ฝัน

แม้จะถอดใจกับภาษาฝรั่งเศสในตอนปี 2 แต่ฉันเองรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้อ่านวรรณกรรมฝรั่งเศส (แบบไม่ต้องอ่านสอบน่ะ) หรือได้พูดฝรั่งเศสเวลาเดินเล่นแถวๆวัดพระแก้ว หรือได้แอบฟังคนฝรั่งเศสคุยกันบนรถไฟฟ้าแล้วฟังรู้เรื่อง (เป็นนิสัยที่ไม่ดีนะ!!) จนถึงตอนนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นกับการได้ดูหนังฝรั่งเศสดีๆสักเรื่อง แล้วแปลชื่อเรื่องได้

ขณะนั่งดู Paris Je t’aime นอกจากเรื่องราวของหนังบนจอตรงหน้า สิ่งที่วนเวียนเข้ามาในสมองฉันก็คือ ภาพตัวเองตอนอยู่ในห้องเรียนแล้วตอบคำถามครูด้วยภาษาฝรั่งเศส ภาพตอนเราแข่งร้องเพลงฝรั่งเศสในวันชาติ ภาพวันที่ฉันสอบเอ็นทรานซ์ภาษาฝรั่งเศส และแม้แต่ภาพหอไอเฟลที่ครูใช้สอนเราบ่อยๆ

ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็น “ความสุข” ที่ Paris Je t’aime พาฉันย้อนกลับไปหามันอีกครั้ง...

 

 

Paris Je t’aime พาฉันกลับสู่อดีตที่งดงามช่วงหนึ่งของชีวิต

Je t’aime beaucoup, Paris Je t’aime

 

 

     Share

<< ฝนตก...ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำแวดวงวิชาการ >>

Posted on Sat 21 Jul 2007 12:53
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
คิดถึง ดูแลตัวเองด้วยแก
เหมี่ยว   
Fri 10 Aug 2007 10:29 [8]

อ่านที่แกเขียนแล้ว เราอยากไปดูหนัง
เรื่องนี้อีกรอบเลย
GRaph   
Sun 5 Aug 2007 0:18 [7]

เป็นไงบ้างแก
เครียดอยู่อ่ะสิ อย่าลืมรักษาสุขภาพนะ
La Lune   
Sat 4 Aug 2007 15:57 [6]

ได้ไพ่ใบเดียวกันเหรอ
เหอะๆ อนุมานได้ว่าสวยทั้งคู่ เพราะมันเป็นไพ่แห่งความงามอ่ะแก

เด๋วรอดูรูปนะ ขอทำรูปก่อน ยังเหนื่อยไม่หาย
La Lune   
Mon 23 Jul 2007 18:34 [5]

อยากให้มีคนชวนไปดูเรื่องนี้จัง

ตอนนี้เหงาๆ ตามประสาคนโสด

ถ้ามีหนุ่มมาชวนนัดเดทก็คงดีไม่น้อย
อิอิ
oomu   
Mon 23 Jul 2007 11:56 [4]

อยากดูมากมาย
แต่คนจะไปดูด้วยมันหักหลังอ่าาาา
ไว้จะไปดูให้ได้เลย
pUm...PuM   
Sun 22 Jul 2007 13:29 [3]

แม้จะดูงงบวกกะเนิบๆบางตอน แต่ออกจากโรงมาก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ประทับใจเรื่องนึงเลยทีเดียวนะ

ปล. อยากฟัง version english เพลงนี้เข้าไปที่สเปซเฮียได้นะ
piggymonster   
Sat 21 Jul 2007 21:59 [2]

เค้าจะเอาเพลงนี้ๆๆๆๆ


ดูเหมือนหนังเรื่องนี้จะพาเราย้อนไปยังอดีตของเราเอง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งใช่มั้ย...
อั๋น   
Sat 21 Jul 2007 20:24 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1
โรงพยาบาล..
ตั้งจิตให้มั่น
เพียงเสี้ยววินาที..
เขาใหญ่จ๊ะ...มีใครจะไปได้ไหม ???
สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
งานหลวง...งานราษฎร์
ช่วงชีวิต
Memory...
Memory...
กลิ่นอดีต...
วันที่ฉันเปื่อย
เรื่อยๆเร่งๆ
Body#19
อัพเดทชีวิต
23
สิ่งที่ผ่านพ้น
Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...
แวดวงวิชาการ
Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต
ฝนตก...ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำ
ไงวิจารณ์
คนมันพร้อม เอาดีได้ทุกอย่าง
อ่านปากของฉันนะว่า...ปิ๊งคุณ
มีเพียงหาดทราย ทะเล สายลมและวงเหล้า....
ซ่อน...
หม่น...
สั้น...
Tales...
คำพิพากษา...
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
สยาม..ในวันพืชมงคล
ไม่เข็ด!!!
คนโสด
คนแปลกหน้า.....ที่ฉันรัก
รวมมิตรชีวิตเรา
เหตุเกิดจากความเหงา
เธอที่มาพร้อมกับความร้อน
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor