แวดวงวิชาการ

14 สิงหาคม...
ชีวิตที่เวียนวนอยู่ในแวดวงวิชาการ

ชอบประโยคนี้จริงๆเลย...
ชีวิตที่เวียนวนอยู่ในแวดวงวิชาการ
เพราะที่หายไปครึ่งเดือน ชีวิตมันเป็นแบบนั้นจริงๆ..

เริ่มจากการเขียน Proposal เพื่อส่งให้ทันวันที่ 6 สิงหา..
เขียนเสร็จมานานแล้วแต่...ก็แก้จนวินาทีสุดท้ายเพื่ออะไรก็ไม่รู้
งานพรีเซ้นท์เลื่อนจากวันที่ 10 สิงหา ไปเป็นวันที่ 31 โน่น....
ก็เท่ากับว่าเลื่อนวันสังหารไปอีก เกือบเดือนทีเดียว

ช่วง weekที่แล้ว ได้ลองไปงานวิชาการครั้งแรก...
ไปในฐานะเพื่อนคุณจ๋า ที่ต้องไปเก็บข้อมูลประเด็นกฎหมาย Cyber
หัวข้อคุณจ๋าเกี่ยวกับพรบ.ว่าด้วยการกระทำความผิดทางคอมพิวเตอร์ ที่เราเชียร์ให้ทำ (แกอยากทำมั้ยนี่ ><" )
งานสัมมนาวิชาการของกระทรวง ICT กะ NECTEC จัดที่ UN โอ้ววงานยิ่งใหญ่จริงๆเรยย
ไม่ค่อยตื่นเต้นกะงานนี้เท่าไหร่หรอก ก็แค่ซื้อรองเท้าใหม่
ตอนเช้าฝนตก เลยตัดสินใจลากแตะ ไปถึง UN เพราะมีประสบการณ์เรื่องรองเท้าพังเพราะฝนมาหลายคู่
งานที่ UN จัดซะหรูเลยย แต่... ในฐานะที่ต้องไปเป็นเพื่อนไม่ได้มีหน้าที่อะไรพิเศษ เลยไปหลับๆตื่นๆ
ด้วยที่ไม่ได้กินข้าวเช้าไปทั้งคู่ทำให้เราหิวมาก...พอเบรกปั๊บ ออกมา โอ้ววว เห็นแต่ซากบราวนี่.. T__T
เลยได้กินกาแฟแก้วที่สอง (ช็อกตายพอดี) ตอนเที่ยงเลยกะว่า ฉันจะต้องออกมากินให้ได้
ยังไม่ทันเที่ยงดี ลากเพื่อนจ๋าลงมาที่โต๊ะอาหาร โอ้ววววแม่เจ้า....
เหล่านักวิชาการทั้งหลายต่างนั่งกันเต็มไปหมด (จ๋า!!! เค้าลงมากันตอนไหนวะคะ) มีสาวๆ เชื้อเชิญขึ้นไปกินข้าวที่ชั้นสอง พอขึ้นไปปั๊บ ข้าวหมดเหลือแต่ผัดผัก (Y__Y หนูไม่กินผักอ่ะ) จนแคทเธอริ่งใจดีเอาข้าวมาเติมให้ เฮ้อ รอดตายไปมื้อนึง
ตกบ่ายเข้าไปนั่งหลับๆตื่นๆอีกตามเคย เพื่อรอเบรกบ่าย ตอนบ่ายนี้เข้าใจว่านักวิชาการทั้งหลายคงอิ่มข้าวกันเราคงได้ลิ้มรสขนมเบรกบ้าง แต่ที่ไหนได้........
ออกมาปั๊บ ต้องเห็นแต่จานแล้วค่ะ จ๋าอนุมานว่าเป็นเค้กกล้วยหอม...จากซากที่เหลือ
เฮ้อ....

งานสัมมนาเค้าก็ดีนะคะ... แต่ด้วยเวลาอันน้อยนิด
น่าสงสารท่านๆ ทั้งหลายที่อุตส่าห์มาทั้งวัน ได้พูดแป๊บๆเดียว จนมีแซวกันเลยว่า ได้พูดคนละ 10 นาที...
จ๋าคงได้ความรู้ไปใช้งานได้บ้าง ส่วนเราก็เอามาเพิ่มรอยหยักในสมองได้พอควร ถึงแม้จะหลับก็เหอะ

ชีวิตยังไม่หลุดพ้นจากแวดวงวิชาการ...เดือนนี้เป็นเดือนแห่งการออกงานก็ว่าได้
อังคาร ที่ 21 สิงหา ชาว JR มีคิวงานไปถือป้ายไฟเชียร์ ดร.พิรงรอง ที่งาน สัมมนานักนิเทศศาสตร์ไทยในยุคดิจิตอล
ที่ศูนย์สิริกิตติ์ คราวนี้เป็นงานที่เราต้องฟังด้วย เพราะมี โอเค๊เนชั่น!!!!
เอ่ออ.....ห่อข้าวไปกินด้วยดีป่าววะ

อีกเรื่อง... มีเหตุให้ต้องกลับทับแก้ว
เนื่องด้วยวันดีคืนดี ครูรุ่งโทรมาว่า....ต้องคะ วันที่ 22 ต้องว่างมั้ยคะ..ครูจะให้ต้องไปบรรยายให้น้องๆฟังหน่อย
O__O !!!! บรรยายอะไรคะครู สอนการบ้านเด็กประถมหนูยังไม่กล้าเรยค่ะ
เออ บรรยายเรื่องแบบจบมาทำไรงี้ค่ะ ไม่ซีเรียส
เอออ เด็กเท่าไหร่คะครู....
เด็กนิดเดียวค่ะ 100-200 คน ....
เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกกกก ร้อยสองร้อยยยยย กี๊ซซซซ
นะคะต้องเดี๋ยวครูส่งคำถามไปให้ แล้วครูส่งรถไปรับหนูด้วย....
เอ่ออออ ก็ได้ค่ะ ><"""""
กริ๊ก...

U__U

แล้วก็อีกกริ๊ง.........
เอ่อ ต้องคะเลื่อนเป็นวันที่ 28 นะคะ ว่างมั้ย เดี๋ยวครูส่งรถไปรับแล้วหนูก็นอนบ้านครู
เอ่อออ ได้ค่ะได้ ><" วันไหนก็ตายเหมือนกันค่ะ

U__u ชั้นจะตายมั้ย
บรรยายอะไรหว่า
เด็กประถมชั้นยังไม่กล้า
แต่เบียร์บอกว่า....แกก็บอกไปสิว่า ก็จบมาแล้วไม่รู้จะทำไรกินนี่แหละพี่เลยมาเรียนต่อ..
เออ..เป็นคำแนะนำที่ดี....

ปล. วันที่ 21 งานศูนย์สิริกิตติ์
ปล. วันที่ 28 งานบรรยายที่ทับแก้ว
ปล. เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักวิชาการเข้าไปทุกวัน...นี่เป็นลางอะไรหรือเปล่า
ปล. ไม่เอา กรูจะเป็นนักข่าวบันเทิงอ่ะ
ปล. คิดถึงวงการบันเทิง....

     Share

<< Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีตMidnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก... >>

Posted on Tue 14 Aug 2007 10:39
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
อย่าลั้ลลาเพลิน จนลืมพลีชีพ เอ้ย พรีเซ็นท์วันที่ 31 นะจ๊ะ วันสยอง
Joe   
Sat 18 Aug 2007 17:05 [12]
 

ไม่ได้มาเยี่ยมหลายวันเพิ่งสังเกตว่ารีพลาย(จำปา) มากมายขนาดนี้ อ่านแล้วฮาดีว่ะ
วันที่ 28 อยากไปมาก คืออยากร้องเกะอ่ะ แล้วก็ความคิดถึงมันท่วมท้นมาก ต้องระบายออกอย่างแรง (แหวะ :P)
La Lune   
Sat 18 Aug 2007 10:06 [11]

ขอโทดที
ลืงลง ปัจฉิมลิขิต
ว่ารักชลลี่ที่สุด
ขออีก 1 รีพลาย
(พลาย ณ ที่นี้หมายถึง
reply เป็นคำยืม
มาจากภาษาอังกฤษ
มิชั่ยแปลว่า
ช้างตัวผู้ อาทิเช่น พลายจำปา
พลายกำยำ
พลายล่ำสั่น เป็นต้น)

ปอลอ รักชลลี่มากที่สุด นะคะ งืมงืม
เบีย   
Wed 15 Aug 2007 14:28 [10]

มั่นจัยว่า
แม้จะ สื่อ
ได้มั่ยค่อยรุเรื่อง
แต่ สาร
ค่อนข้างที่จะ
ครบถ้วนอย่างแน่นอน

ปอลอ
กะพี่ยุ้ยอ่ะ
ชั้ยภาษากาย
แทน งัยล่ะ

คิดถึงก้อ กอด
คิดฮอดก้อ เกา
คิดจะเอาก้อ เอาดิ
หะหะ
เบีย   
Wed 15 Aug 2007 14:26 [9]

ต้อง แกก็เป็นนักวิชาการในวงการบันเทิงดิ อิอิ ฟังดูงงมะ

คิดถึงความบันเทิงเหมือนแกเลย
GRaph   
Wed 15 Aug 2007 11:21 [8]

เราชอบใช้ปุ่ม
เอนเตอร์มากๆ
เลยนะ จิงจิงแล้ว

การที่เรา
เว้นบรรทัดบ่อยๆ
มันก้อเหมาะกับบุคลิก
ของเรานะ จิงจิงแล้ว

ก้อน่าจะรุดีว่า
เบียพุดจา
เอ่อ
คล่อง
แคล่ว ขนาดไหน
ก้อเงี้ยแหละ

หะหะ

คิดถึงคิดถึง

ปอลอ รักชลลี่ที่สุด
เบีย   
Wed 15 Aug 2007 9:40 [7]

ฝากสวัสดีอาจารย์ กะทักทายทับแก้วเผื่อด้วยนะ

เหอๆ คุนชาย
เหมี่ยว   
Wed 15 Aug 2007 2:25 [6]

ต้องมีแววกับนักวิชาการจริงๆ หึหึ

ไปพูดให้เด็กฟังเป็นร้อยเลยเหรอ โอว ดีไงต้องฝึกไว้ๆ ต่อไปต้องได้พูดต่อหน้าคนเยอะๆแน่ๆ นักวิชาการ..
oomu   
Wed 15 Aug 2007 1:14 [5]

ห่ะ ไอ้เบีย แกคิดได้ไงวะ
ว่างขนาดคิดอะไรแปลกๆได้นี่
เก่งเนอะ ^-^
เอ่อ...แกช่วยเว้นวรรคให้มันน้อยกว่านี้ได้มะ

แกเอ้ย ชั้นอยากไปด้วยว่ะ
แต่ชั้นหยุดวันพฤหัส
คิดถึงแก
ว่างๆไปดูหนังกันมะ
แป้ง   
Tue 14 Aug 2007 18:56 [4]

มีครัยเคยอ่านคำว่า
แวดวง
ในลักษณะที่
ไม่ได้ใช้ ดอเด็ก เป็นตัวสะกดสำหรับคำว่า แวด บ้างรึเปล่า

ถ้าอ่านแบบนั้นมันก้อจะออกเสียงว่า
แว-ดวง

ถ้าเคยอ่านแบบนั้น
แสดงว่า

บินดีด้วยที่
สมองของคุณ
ยังใสสะอาดเป็นเด็กอยู่

จริงจริงแล้วคำคำนี้
กว่าที่เราจะรุจักคุ้นเคยกับมันในฐานะ
ของคำว่า
แวด-วง
มันต้องมาจากบริบทรอบๆคำ

มันมาคำเดียวๆ
เราสารภาพเลยว่า
เราก้ออ่าน
แว-ดวง

ถ้าครัยคนไหน
อ่านว่า
แวด-วงในครั้งแรก

นั่นแหละ
คุณคือ
นักวิชาการ

เสียจัยด้วยนะ
เบีย   
Tue 14 Aug 2007 18:00 [3]

ฉันกำลังอินกับหัวข้อนี้ไปแล้วล่ะแก...ขออย่าให้ใครมาแย่งหัวข้อนี้ไปจากฉันละกัน... วันพฤหัสนี้ จะเดินสายไปรัฐศาสตร์ ...รู้สึกว่าเราจะเข้าสู่วงวิชาการกันเต็มตัวแล้วจริง ๆ 555
จ๋า   
Tue 14 Aug 2007 15:36 [2]

เอาแล้ว....
ว่าที่คุณครูคนใหม่แห่งภาคบรรณฯ 555

เด๋วไปถ่ายรูปให้เอาไหม
La Lune   
Tue 14 Aug 2007 11:22 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
ปีใหม่ใหม่
คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1
โรงพยาบาล..
ตั้งจิตให้มั่น
เพียงเสี้ยววินาที..
เขาใหญ่จ๊ะ...มีใครจะไปได้ไหม ???
สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
งานหลวง...งานราษฎร์
ช่วงชีวิต
Memory...
Memory...
กลิ่นอดีต...
วันที่ฉันเปื่อย
เรื่อยๆเร่งๆ
Body#19
อัพเดทชีวิต
23
สิ่งที่ผ่านพ้น
Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...
แวดวงวิชาการ
Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต
ฝนตก...ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำ
ไงวิจารณ์
คนมันพร้อม เอาดีได้ทุกอย่าง
อ่านปากของฉันนะว่า...ปิ๊งคุณ
มีเพียงหาดทราย ทะเล สายลมและวงเหล้า....
ซ่อน...
หม่น...
สั้น...
Tales...
คำพิพากษา...
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
สยาม..ในวันพืชมงคล
ไม่เข็ด!!!
คนโสด
คนแปลกหน้า.....ที่ฉันรัก
รวมมิตรชีวิตเรา
เหตุเกิดจากความเหงา
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor