14 สิงหาคม... ชีวิตที่เวียนวนอยู่ในแวดวงวิชาการ
ชอบประโยคนี้จริงๆเลย... ชีวิตที่เวียนวนอยู่ในแวดวงวิชาการ เพราะที่หายไปครึ่งเดือน ชีวิตมันเป็นแบบนั้นจริงๆ..
เริ่มจากการเขียน Proposal เพื่อส่งให้ทันวันที่ 6 สิงหา.. เขียนเสร็จมานานแล้วแต่...ก็แก้จนวินาทีสุดท้ายเพื่ออะไรก็ไม่รู้ งานพรีเซ้นท์เลื่อนจากวันที่ 10 สิงหา ไปเป็นวันที่ 31 โน่น.... ก็เท่ากับว่าเลื่อนวันสังหารไปอีก เกือบเดือนทีเดียว
ช่วง weekที่แล้ว ได้ลองไปงานวิชาการครั้งแรก... ไปในฐานะเพื่อนคุณจ๋า ที่ต้องไปเก็บข้อมูลประเด็นกฎหมาย Cyber หัวข้อคุณจ๋าเกี่ยวกับพรบ.ว่าด้วยการกระทำความผิดทางคอมพิวเตอร์ ที่เราเชียร์ให้ทำ (แกอยากทำมั้ยนี่ ><" ) งานสัมมนาวิชาการของกระทรวง ICT กะ NECTEC จัดที่ UN โอ้ววงานยิ่งใหญ่จริงๆเรยย ไม่ค่อยตื่นเต้นกะงานนี้เท่าไหร่หรอก ก็แค่ซื้อรองเท้าใหม่ ตอนเช้าฝนตก เลยตัดสินใจลากแตะ ไปถึง UN เพราะมีประสบการณ์เรื่องรองเท้าพังเพราะฝนมาหลายคู่ งานที่ UN จัดซะหรูเลยย แต่... ในฐานะที่ต้องไปเป็นเพื่อนไม่ได้มีหน้าที่อะไรพิเศษ เลยไปหลับๆตื่นๆ ด้วยที่ไม่ได้กินข้าวเช้าไปทั้งคู่ทำให้เราหิวมาก...พอเบรกปั๊บ ออกมา โอ้ววว เห็นแต่ซากบราวนี่.. T__T เลยได้กินกาแฟแก้วที่สอง (ช็อกตายพอดี) ตอนเที่ยงเลยกะว่า ฉันจะต้องออกมากินให้ได้ ยังไม่ทันเที่ยงดี ลากเพื่อนจ๋าลงมาที่โต๊ะอาหาร โอ้ววววแม่เจ้า.... เหล่านักวิชาการทั้งหลายต่างนั่งกันเต็มไปหมด (จ๋า!!! เค้าลงมากันตอนไหนวะคะ) มีสาวๆ เชื้อเชิญขึ้นไปกินข้าวที่ชั้นสอง พอขึ้นไปปั๊บ ข้าวหมดเหลือแต่ผัดผัก (Y__Y หนูไม่กินผักอ่ะ) จนแคทเธอริ่งใจดีเอาข้าวมาเติมให้ เฮ้อ รอดตายไปมื้อนึง ตกบ่ายเข้าไปนั่งหลับๆตื่นๆอีกตามเคย เพื่อรอเบรกบ่าย ตอนบ่ายนี้เข้าใจว่านักวิชาการทั้งหลายคงอิ่มข้าวกันเราคงได้ลิ้มรสขนมเบรกบ้าง แต่ที่ไหนได้........ ออกมาปั๊บ ต้องเห็นแต่จานแล้วค่ะ จ๋าอนุมานว่าเป็นเค้กกล้วยหอม...จากซากที่เหลือ เฮ้อ....
งานสัมมนาเค้าก็ดีนะคะ... แต่ด้วยเวลาอันน้อยนิด น่าสงสารท่านๆ ทั้งหลายที่อุตส่าห์มาทั้งวัน ได้พูดแป๊บๆเดียว จนมีแซวกันเลยว่า ได้พูดคนละ 10 นาที... จ๋าคงได้ความรู้ไปใช้งานได้บ้าง ส่วนเราก็เอามาเพิ่มรอยหยักในสมองได้พอควร ถึงแม้จะหลับก็เหอะ
ชีวิตยังไม่หลุดพ้นจากแวดวงวิชาการ...เดือนนี้เป็นเดือนแห่งการออกงานก็ว่าได้ อังคาร ที่ 21 สิงหา ชาว JR มีคิวงานไปถือป้ายไฟเชียร์ ดร.พิรงรอง ที่งาน สัมมนานักนิเทศศาสตร์ไทยในยุคดิจิตอล ที่ศูนย์สิริกิตติ์ คราวนี้เป็นงานที่เราต้องฟังด้วย เพราะมี โอเค๊เนชั่น!!!! เอ่ออ.....ห่อข้าวไปกินด้วยดีป่าววะ
อีกเรื่อง... มีเหตุให้ต้องกลับทับแก้ว เนื่องด้วยวันดีคืนดี ครูรุ่งโทรมาว่า....ต้องคะ วันที่ 22 ต้องว่างมั้ยคะ..ครูจะให้ต้องไปบรรยายให้น้องๆฟังหน่อย O__O !!!! บรรยายอะไรคะครู สอนการบ้านเด็กประถมหนูยังไม่กล้าเรยค่ะ เออ บรรยายเรื่องแบบจบมาทำไรงี้ค่ะ ไม่ซีเรียส เอออ เด็กเท่าไหร่คะครู.... เด็กนิดเดียวค่ะ 100-200 คน .... เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกกกก ร้อยสองร้อยยยยย กี๊ซซซซ นะคะต้องเดี๋ยวครูส่งคำถามไปให้ แล้วครูส่งรถไปรับหนูด้วย.... เอ่ออออ ก็ได้ค่ะ ><""""" กริ๊ก...
U__U
แล้วก็อีกกริ๊ง......... เอ่อ ต้องคะเลื่อนเป็นวันที่ 28 นะคะ ว่างมั้ย เดี๋ยวครูส่งรถไปรับแล้วหนูก็นอนบ้านครู เอ่อออ ได้ค่ะได้ ><" วันไหนก็ตายเหมือนกันค่ะ
U__u ชั้นจะตายมั้ย บรรยายอะไรหว่า เด็กประถมชั้นยังไม่กล้า แต่เบียร์บอกว่า....แกก็บอกไปสิว่า ก็จบมาแล้วไม่รู้จะทำไรกินนี่แหละพี่เลยมาเรียนต่อ.. เออ..เป็นคำแนะนำที่ดี....
ปล. วันที่ 21 งานศูนย์สิริกิตติ์ ปล. วันที่ 28 งานบรรยายที่ทับแก้ว ปล. เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักวิชาการเข้าไปทุกวัน...นี่เป็นลางอะไรหรือเปล่า ปล. ไม่เอา กรูจะเป็นนักข่าวบันเทิงอ่ะ ปล. คิดถึงวงการบันเทิง....
Posted on Tue 14 Aug 2007 10:39
|