Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...

Midnight Sun แสงตะวันแห่งความรัก

 

ความรัก เป็น แสงสว่างที่งดงามของชีวิต

แม้ในยามที่พระอาทิตย์ดับลับหาย หรือเรามิอาจต้องแสงตะวันได้

แต่ความรัก จะส่องสว่างในใจเราอยู่เสมอ

Midnight Sun แสงตะวันแห่งความรัก

Midnight Sun เล่าเรื่องราวของคาโอรุ หญิงสาวอายุ 16 ที่ป่วยเป็นโรคเอ็กซ์พี โรคทางพันธุกรรมที่ทำให้เธอโดนแสงอาทิตย์ไม่ได้ ในทุกๆวันเธอจะนอนตอนกลางวันเพื่อออกไปชมโลกภายนอกในยามค่ำคืนพร้อมกีต้าร์คู่ใจ เธอไม่เคยรู้จักโรงเรียนม.ปลาย ไม่เคยออกไปเล่นกีฬาสี ไม่มีการสอบปลายภาค ไม่มีสังคมที่เด็ก 16 ควรมี อาการของโรคไม่ได้ส่งผลกับเธอเพียงร่างกาย แต่มันทำให้เธอเหงาจับใจ จนกระทั่ง เธอได้พบกับโคจิ เด็กหนุ่มมัธยมปลายนักโต้คลื่น มือสมัครเล่น ในทุกๆวันเธอจะเฝ้ามองเขาผ่านทางหน้าต่างห้อง และเขาเองเป็นคนที่ทำให้เธอรู้จักความรักครั้งแรก เขาเปรียบเสมือนดวงตะวันในใจเธอ แต่อุปสรรคของร่างกาย ทำให้เธอไม่ทราบว่าเธอจะอยู่กับเขาได้อีกนานแค่ไหน...

ถ้าอ่านจากเรื่องย่อแล้ว คุณอาจคิดว่าหนังเรื่องนี้ก็คงเป็นหนังรักโศกเศร้าที่เราเห็นกันอยู่ดาษดื่น แต่ถ้าใครมีโอกาสได้ไปชมและมองให้ลึกแล้วจะพบว่า Midnight sun ได้ซ่อนความหมายไว้ให้เราค้นหามากมาย คนทั่วไปอาจมองว่าแสงของดวงตะวันเป็นแสงที่เจิดจ้าและส่องสว่างที่สุด แต่ฉันคิดว่าสำหรับคาโอรุแล้ว บางทีแสงตะวันยามค่ำคืนที่ส่องจากหัวใจของโคจิ อาจจะส่องสว่างให้กับเธอมากกว่าแสงในเวลากลางวันก็เป็นได้

Midnight Sun เป็นหนังรักแต่ก็ไม่ได้สอนให้เราบูชาความรักอย่างโง่งม หากแต่แสดงให้เห็นถึงความรักรอบตัวมนุษย์หลากหลายแง่มุม ทั้งความรักของหนุ่มสาว พ่อแม่ เพื่อนหรือแม้กระทั่งสอนให้เราเรียนรู้ที่จะรักชีวิตของตนเอง ในขณะเดียวกันก็เสนอมุมมองในลักษณะของ coming of age การเติบโตขึ้นของเด็กหญิงตัวเล็กๆที่เคยร่ำร้องจะออกไปเผชิญโลกภายนอก เรียนรู้ที่จะรักษาชีวิตของตัวเองอย่างเข้มแข็งเพื่อให้ได้อยู่กับคนที่เธอรักให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

Midnight Sun แสงตะวันแห่งความรัก

การทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง แม้เรามีโอกาสเพียงน้อยนิด แม้มีอุปสรรคต่างๆเข้ามาทดสอบชีวิต การอยู่กับสิ่งที่ตนเองรัก ทำให้เรามีความสุขเปี่ยมล้น ดังที่คาโอรุได้อยู่กับเสียงดนตรีที่เธอรัก และโคจิได้สุขอยู่กับการโต้คลื่นแม้เพื่อนๆจะบอกว่ามันไม่ดีขึ้นและฉันที่มีความสุขอยู่กับการเขียนเรื่องราวนี้ให้ใครต่อใครได้อ่านกันแม้มันจะไม่ใช่บทวิจารณ์หนังที่ดีเหมือนเวลาที่เราอ่านในกรุงเทพธุรกิจก็ตาม

ขณะที่ฉันนั่งดูความรักของหนุ่มสาวชาวญี่ปุ่น ใจพาลคิดไปถึงเรื่องราวความรักของตนเอง เมื่อมองกลับไปแล้วพบว่ามันเทียบไม่ได้เลยกับโลกบนแผ่นฟิล์มตรงหน้า ความรักที่ไร้เหตุผล ต้องการครอบครองให้อยู่กับตนเอง การเอาชนะ การดิ้นรน มันช่างโง่งมและแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังได้ง่ายดายยิ่งนัก ที่สำคัญ ณ วันนี้ฉันคิดว่ามันไม่ใช่ความรัก เพราะที่ผ่านมา มันไม่เคยมีแสงสว่างในหัวใจ...มีแต่เพียงน้ำตาและความทุกข์ทน

                ในบางครั้งที่ฉันรู้สึกสิ้นศรัทธาในความรัก ฉันจะพยายามทำทุกสิ่งให้ลืมเรื่องบางเรื่อง แต่ผลที่ได้มันก็กลับตรงกันข้ามเสียทุกครั้ง ฉันพบว่ายิ่งเราวิ่งหนีใจเราเองเท่าไหร่ ความรู้สึกก็ยิ่งวิ่งตามเราเร็วเท่านั้น หลอกหลอนและบั่นทอนให้ใจของเราอ่อนแอ ก็คงเหมือนกับที่คาโอรุพยายามวิ่งหนีใจตนเอง

                ความรักของคาโอรุ และความรักของฉันอาจอยู่ที่ขั้วตรงกันข้าม คาโอรุเป็นหญิงสาวที่รู้จักความรักครั้งแรกที่สวยงาม ในขณะที่ฉันในวันนี้มองความรักเป็นสีเทาเศร้าหม่น แต่น่าแปลกที่เวลาเพียง 2 ชั่วโมงกับเรื่องราวของเธอ...กลับเปลี่ยนสีเทาหม่นในใจฉันให้เป็นแสงสีทองของตะวัน

ขอบคุณ พระอาทิตย์เที่ยงคืน

ที่เตือนสติฉันให้อดทนรอแสงตะวันแห่งความรักต่อไป

ไม่ว่าวันนี้คุณจะอยู่ที่ไหนก็ตามแต่สักวัน... ฉันจะไปหาคุณ

 

 

GoodBye Day: Yui

 

P.S. ขอบคุณเฮียกับจ๋าด้วยที่แนะนำหนังดีๆให้ดู ^^

P.S. เพลงประกอบเพราะมากๆ

P.S. ใครอยากชมเชิญที่โรงหนังสยามนะคะ

 

 

 

 

     Share

<< แวดวงวิชาการสิ่งที่ผ่านพ้น >>

Posted on Thu 23 Aug 2007 10:32
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เด๋วเฮียส่งให้นะครับ
piggymonster   
Sun 2 Sep 2007 22:18 [8]
 


เพิ่งไปดูเมื่อวานค่ะชอบมากกกกกกกกกส์

จะหาเพลงฟังที่ไหนได้บ้างคะเนี่ย อยากได้ๆๆๆ
หลิงๆ   
Sun 2 Sep 2007 8:59 [7]
 

ตามมาบอกว่าอยากดู
อั๋น   
Tue 28 Aug 2007 22:07 [6]

ตามมาอ่านอีกรอบ
ซึ้งๆ
GRaph   
Sat 25 Aug 2007 21:17 [5]

สำหรับเด็กบ้านนอกอย่างชั้น
คงต้องรอเป็นวีซีดีอย่างเดียว
ว่าแต่...มันจะมีไหม

ทำตัวเป็นดาวฤกษ์นะแก ฉายแสงด้วยตัวเองไม่ต้องรอแสงจากดวงอาทิตย์น่ะ

ปล.อยากไปกับแกมากถึงมากที่สุด ถามครูรุ่งให้ด้วยได้ไหม จะตอบแทนด้วยการร้องเกะให้ฟัง 10 เพลง 555
La Lune   
Fri 24 Aug 2007 15:38 [4]

อืม...น่าดู

ขอบคุนมากสำหรับข้อคิดดีดี
เหมี่ยว   
Fri 24 Aug 2007 15:04 [3]

น่าดูแฮะ น่าสนๆ

คิดถึงแก๊
แก่นเซี้ยว   
Fri 24 Aug 2007 11:34 [2]

เฮ้ย มั่ยได้อ่านยาวว่ะ
กลับบ้านล่ะนะ
บ๊ายบาย

ปอลอ รักชลลี่ที่สุดเลย
เบีย   
Thu 23 Aug 2007 17:56 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
แสงหนึ่ง...คือรุ้งงาม
ปีใหม่ใหม่
คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1
โรงพยาบาล..
ตั้งจิตให้มั่น
เพียงเสี้ยววินาที..
เขาใหญ่จ๊ะ...มีใครจะไปได้ไหม ???
สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
งานหลวง...งานราษฎร์
ช่วงชีวิต
Memory...
Memory...
กลิ่นอดีต...
วันที่ฉันเปื่อย
เรื่อยๆเร่งๆ
Body#19
อัพเดทชีวิต
23
สิ่งที่ผ่านพ้น
Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...
แวดวงวิชาการ
Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต
ฝนตก...ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำ
ไงวิจารณ์
คนมันพร้อม เอาดีได้ทุกอย่าง
อ่านปากของฉันนะว่า...ปิ๊งคุณ
มีเพียงหาดทราย ทะเล สายลมและวงเหล้า....
ซ่อน...
หม่น...
สั้น...
Tales...
คำพิพากษา...
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
ย้อนรอยความทรงจำที่...ทะเลบ้านกรูด
สยาม..ในวันพืชมงคล
ไม่เข็ด!!!
คนโสด
คนแปลกหน้า.....ที่ฉันรัก
รวมมิตรชีวิตเรา
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor