กลิ่นอดีต...

29 ตุลาคม

สุราขมปี๋...แต่บรรยากาศหวานหอม

 

ไม่มีรูปสักรูปที่โชว์ได้
เพราะมันอยู่ในความทรงจำทั้งหมด

 

 

วันศุกร์ที่ 27 ตุลาคม เวลา 22.00 น.....
บรรยากาศบนโต๊ะส้มตำร้านเจ๊ก้อยเพชรบุรีซอย 7 อบอวลไปด้วยกลิ่นอดีต
คน 5 คนกับอาหารอร่อยๆ 9 อย่าง กับมิตรภาพอันแสนหอมหวาน
นานมาแล้วที่ไม่ได้เป็นอย่างนี้
นานมาแล้วที่ไม่ได้นั่งกินอะไรร่วมกัน
นานมาแล้วที่ไม่ได้นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย
นานมาแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน......
ถึงแม้สมาชิกจะไม่ครบเท่าที่เคยเป็น
แต่บรรยากาศแห่งอดีต ก็กลับทำให้รู้สึกดี

เวลา 23.00น.@ Brown Sugar หลังสวน
ใจตอนแรกกะจะไม่แตะแอลกอฮอลล์....
ใจตอนแรกปฏิเสธคุณชายเป็นพันลวัน (สะกดยังไง คำนี้)
แต่พอกินเข้าไปแก้วแรก...ภาพแห่งหลายภาพอดีตกลับเวียนเข้ามาในหัวสมอง
ตรงหน้ามีคุณชายกะมะเหมี่ยว ข้างๆมีแป้งกะอร
รู้สึกปลอดภัยและสบายใจอย่างประหลาด
หลังจากที่ทุกคนหมกหมุ่นอยู่กับการทำมาหากินมานาน...
หลังจากที่เราวุ่นวายกับวิทยานิพนธ์
ไม่ถือว่าเป็นการเลี้ยงส่งใครทั้งนั้น
เราไม่ถือว่าที่กินนั่นเป็นการเลี้ยงส่งแป้งด้วย...
เพราะว่าเราต้องเจอกันอีกนาน

ย้ายโต๊ะ 3 รอบ
แอลกอฮอลล์ขมๆ เพลงแจ๊สกับวงเพื่อน เข้ากันได้ดี
บรรยากาศรอบตัวหอมหวาน...
อดีตหอมหวาน...
ความทรงจำก็หอมหวาน...
ทุกอย่างวนกลับมาจริงๆ...

เวลา 1.00 น. เศษๆ (เศษเท่าไหร่ไม่รู้ มึนๆ) @โรงแรมอมารีเอเทรียม
ผู้หญิง 4 คน พยายามลากคุณชายเข้าโรงแรม ในขณะที่พี่สาวคนนึงยืนมองอย่างสงสัย
คุณชายปฏิเสธ เพราะกลัวมีปัญหาครอบครัว...
ดึกแล้วนะเบีย นอนที่นี่แหละเมิง อย่ากลับบ้านเลย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงจะนอนด้วยกันได้ แต่ณ เวลานี้ ก็เข้าใจว่ามีครอบครัวแล้ว
ฮ่าๆ เออ กรูเข้าใจเมิงก็ได้วะ!!!

เวลา 3.30 มั้ง....
หลังจากคุยกันไปนิดหน่อยก็เข้านอน
(โดนฝรั่งข้างห้องด่านิดหน่อย)
หลับตาย....
เช้าตื่นมา บอกแป้งว่า
ไม่อยากกลับไปสู่ปัจจุบัน...
แต่จะทำยังไงได้...
ทุกอย่างต้องวนกลับไปที่เดิม...
แล้วก็วนกลับมาที่เดิม

เวลาเพียงข้ามคืนทำให้รู้สึกดี...
กลิ่นอดีตเหมื่อนอโรมาเทอราพี ทำให้ใจที่มันวุ่นวายสับสนสงบลง...
ไปกินเหล้า แต่กลับเหมือนเข้าสปา...
เหล้าไม่ได้อร่อย...แต่คนรอบข้างอร่อย...
แม้ตื่นตอนเช้าทุกคนต้องกลับไปรับผิดชอบกับโลกความเป็นจริง..
แต่กลิ่นอดีตยังคงลอยติดจมูกอยู่
ในขณะที่หัวใจก็พองฟู....รู้สึกดี

 

คราวหน้า (ที่ไม่รู้อีกนานเท่าไหร่)....เจอกันอีกนะ

 

ปล. แป้ง!!! จำไว้เนอะ ถือซะว่าไปเรียนรู้สิ่งใหม่ในชีวิต ไม่ต้องกลัว...



เหมือนเดิม...เหมือนเคย

     Share

<< วันที่ฉันเปื่อยMemory... >>

Posted on Mon 29 Oct 2007 13:06
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
ขอบคุนมากๆทุกคนทุกอย่าง

เพื่อนอ่ะ ห่างกันเปนเรื่องปกติ แต่กลับมาเจอกันก้อยังเหมือนเดิมเว้ย
เหมี่ยว   
Thu 8 Nov 2007 0:49 [7]

เฮ้อ..อดีต
ขำคนมีครอบครัวแล้วอ่ะ
โลกแห่งความจริงมันเป็นอย่างนี้เอง

คิดถึงทุกคน..ทุกอย่าง
La Lune   
Wed 7 Nov 2007 7:30 [6]

น่าแปลกเนอะที่ทุกสิ่งที่เป็นวันวานกลับทำให้เรารู้สึกดี ในขณะที่ปัจจุบันดูจะหนักอึ้งเกินแบกรับ แต่เดี๋ยวอีก 10 ปี พอพวกเราไปนั่งคุยกันแล้วมองกลับมาวันนี้ มันก็อาจจะเป็นเทอราปี้ชีวิตในตอนนั้นก็ได้ ^^

แต่นั่นแหละ อดีตมันมีมนต์ขลังของมันตรงที่ เราเลือกรำลึกถึงแต่คืนวันดีๆ ได้

ปลายปีนี้ไปหาที่รำลึกความหลังกันดีกว่า
อั๋น   
Mon 5 Nov 2007 11:44 [5]

โสดครับ แต่เกรงจัย

แค่นั้น ทั้งวันนั้น
เค้าก้องอนกุตลอดแล้วครับ

ย้ำว่า
ถ้าเบียทำได้ ยุ้ยก้อต้องทำได้

เชิญ
เบีย   
Fri 2 Nov 2007 16:38 [4]

คิดถึงวันวานเหมือนกัน อยากเจอเพื่อนเก่า นั่งคุยกันสบายๆ
oom   
Wed 31 Oct 2007 16:43 [3]

เรื่องของวันวานมักมีสิ่งดีๆให้นึกถึงและยิ้มได้อยู่เสมอ
graph   
Mon 29 Oct 2007 23:08 [2]

แก อยากไปดูคอนที่มีโป้ GR เบน แล้วไรอีกนี่ล่ะ วันที่ 18 พยอ่ะ
อยากดูๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าอยู่คงได้ชวนแกไปดูแน่เลย
อยากดูเว้ย

เจอกันวันพะหัด
128   
Mon 29 Oct 2007 22:51 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
ผ่านเข้ามา อีกหน่อยก็ผ่านไป
เป็นคนโง่ในดงคนฉลาด
ชั้น1 ตึก1 ฝั่งซ้ายห้องแรกสุด
หมด...
แล้ววันคืนเก่าก็หมุนกลับ
น้องนิดาคัมแบ๊ค....
เดิน เดินเถอะเรา
แสงหนึ่ง...คือรุ้งงาม
ปีใหม่ใหม่
คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1
โรงพยาบาล..
ตั้งจิตให้มั่น
เพียงเสี้ยววินาที..
เขาใหญ่จ๊ะ...มีใครจะไปได้ไหม ???
สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
งานหลวง...งานราษฎร์
ช่วงชีวิต
Memory...
Memory...
กลิ่นอดีต...
วันที่ฉันเปื่อย
เรื่อยๆเร่งๆ
Body#19
อัพเดทชีวิต
23
สิ่งที่ผ่านพ้น
Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...
แวดวงวิชาการ
Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต
ฝนตก...ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำ
ไงวิจารณ์
คนมันพร้อม เอาดีได้ทุกอย่าง
อ่านปากของฉันนะว่า...ปิ๊งคุณ
มีเพียงหาดทราย ทะเล สายลมและวงเหล้า....
ซ่อน...
หม่น...
สั้น...
Tales...
คำพิพากษา...
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor