คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1

25 ธันวาคม
จะต้องรอ...อีกนานเท่าไหร่?

นานที่เดียวกว่าจะอัพไดได้เพราะเน็ตเต่า..
ตอนนี้กำลังหาทางกำจัดเต่าออกไปเพื่อให้ตัวเองทำงานการได้
เผื่อบุญกุศลจะส่งให้จบได้ในเทอมนี้
อย่างที่ตั้งใจ

ออกจากโรงพยาบาลมาเกือบอาทิตย์แล้ว
จริงๆที่โรงพยาบาลมีเรื่องเล่ามากมาย...
แต่เมื่อเวลาเลยผ่าน เลยหมดอารมณ์เล่า
เอาเป็นว่า...ตอนนี้ในขาน้องต้องมีลวดเส้นบางๆ
ยืดกระดูกสองชิ้นที่ไม่รักกันให้กลับมาดีกันเหมือนเดิม
แต่ตอนนี้ต้องใช้เวลาในการง้องอนกันถึง 2 เดือน
กว่าจะเดินได้
ทำไมมันง้อกันนานขนาดนี้


คริสมาสต์ปีนี้แปลกกว่าทุกปีที่อยู่บ้าน ><"
เมื่อวาน..มีเพื่อนๆใจดีเหล่าชาว JR อุตส่าห์ขับรถมาจากเมืองกรุง
มาเยี่ยมน้องต้องถึงบ้าน ทำให้จิตที่ป่วยๆอยู่สดใสขึ้นได้อีกครั้ง
อ.นุ่ม เฮีย จ๋า อั๋น พี่ปิ่น พี่ฝน พี่หนุม พี่โด้ มากันราวบ่ายๆ
เวลาที่เจอเพื่อนๆ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลยจริงๆ
อย่างน้อยๆก็ไม่เหงาเหมือนวันที่ผ่านๆมา
เวลาที่ได้กินข้าวพร้อมๆหน้า ได้นั่งเม้าท์กัน
ถึงแม้จะอดไปเที่ยวต่อด้วยก็เถอะ
ขอบคุณนะเคอะ ขอบคุณจริงๆที่ทำให้คริสมาสตร์ขาหัก ไม่เดียวดาย

 

ตัด...ต่อ Part 1

วกมาเรื่องที่โรงพยาบาล
19 ธันวาคม..เข้าโรงพยาบาลวันแรก
รู้สึกแปลกๆนิดหน่อยที่ต้องไปเป็นคนไข้ทั้งๆที่หน้าตายังแช่มชื่น
คนไข้ตื่นแต่เช้า แต่งหน้าเตรียมพร้อม (เพื่ออะไร!!!!!)
พี่เวรเปล เอาเตียงวิ่งมารับ...เราก็ตกใจ เอ่อพี่คะ หนูขาหักอย่างเดียว O_O
พี่เค้าก็บอกว่าวีลแชร์หมดครับน้อง ขึ้นมาเถอะๆ
สรุปว่าเราเลยต้องขึ้นนั่งบนเตียง แล้วพี่เค้าก็เข็นไปพร้อมๆกับสายตาคนที่มารอรักษานับร้อย
ที่มองแปลกๆประมาณว่า อินี่เป็นอะไร!!!!
ส่งบัตรนัดแอดมิทจากคุณหมอเสร็จ ก็โดนเข็นไปที่ห้อง X-ray
พี่เจ้าหน้าที่ก็ถามว่า รถล้มมาเหรอครับ ^^ (ดูมีความสุขเหลือเกิน)
เราก็เงยหน้าไปบอกอายๆว่า...เอ่อ เดินเฉยๆแล้วล้มค่ะ พอX-RAY ขาเสร็จคุณพี่คนเดิมก็บอกว่า
"น้องถอดเสื้อในได้มั้ยครับ ต้องX-RAY ปอดด้วย"
O__O อิชั้นก็ตกใจว้ายกริ๊ดสิเจ้าคะ "เอ่อพี่คะ หนูขาหักจะเช็คปอดทำไม"
พี่สุดหล่อก็หัวเราะแล้วบอกว่านั่นน่ะสิครับ เอ..แต่หมอสั่งอ่ะ น้องถอดได้ป่ะ
ไอ้เราก็แบบ เวร อยู่ต่อหน้าผู้ชายสองคนแล้วสั่งให้ถอดเสื้อใน กรูจะทำไงวะ
แต่ด้วยความจำเป็น!!! นิดาก็จัดให้พี่เค้า ทั้งๆที่ไม่ต้องถอดเสื้อ....
อายยยยยยยยยยยยย
กล่าวโดยสรุป พี่สุดหล่อคนนั้นจำเราได้ไปเลยเชียว

ตกบ่ายมีคุณผู้ช่วยพยาบาลมากระชากเฝือกออกเพื่อทำความสะอาดขา
กระชากๆๆๆๆๆ (ย้ำว่ากระชาก) ด้วยสีหน้าอันโหดเหี้ยม
จนต้องบอกว่า "เอ่อพี่คะ...ขามันยังหักอยู่นะคะ ยังไม่ได้ต่อกัน"
สิ้นประโยคปั๊บ เจ๊แกมองหน้า แล้วก็ถามว่าไปโดนอะไรมา ในขณะที่มือจับมีดโกน
"เอ่อ...เดินแล้วหกล้มค่ะ"
เจ๊แกโกนขนขา...คราวนี้เรากลัวโดนมีดโกนบาดมากกว่า
เวรจริงๆ
แล้วเจ๊แกก็จากไปด้วยสีหน้าอันเหี้ยมโหดและเย้ยหยัน

ซักประวัติ...
เจ๊คนใหม่มาจากไหนไม่ทราบ มาซักประวัติๆๆๆๆ
ถามไปเจาะเลือดไป...ด้วยน้ำเสียงอันดูหมิ่นดูแคลน
(เอ่อ ...กรูเป็นคนไข้นะวะคะ ช่วยสุภาพใส่กันนิดนึง)
พอมาถึงการศึกษา เพียงแค่ตอบไปว่าป.โท จุฬา เท่านั้นเอง
ไม่แน่ใจว่าคิดไปเองรึป่าว่าเสียงพี่เจ๊แกเปลี่ยน
เปลี่ยนไปเป็นคนละคน แถมคำลงท้ายว่า ค่ะๆ (ที่ไม่เคยมีตั้งแต่แรก)
ทำให้เราปลงๆนิดหน่อยกับระบบคนของโรงพยาบาลรัฐ
บูชาเกียรติยศกันจริงๆ
เป็นตาสีตาสานี่ไม่มีสิทธิ์ได้รับการบริการที่ดีเลยชิมะยะ
ฮ่วย

ไดยาวเกินไปแร้ว...
ไว้จะกลับมาเล่าต่อวันหลัง

ปล. สุขสันต์วันคริสมาสตร์กันให้ถ้วนหน้า
ปล. จิตป่วยเรื่องงาน .....เอาไงกันดี

 

 

 

 

     Share

<< โรงพยาบาล..ปีใหม่ใหม่ >>

Posted on Wed 26 Dec 2007 0:47
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เข้ามาอ่านแล้วฮาอ่ะ

ปล.หายไวๆนะ
oomu   
Sat 29 Dec 2007 0:50 [6]

บอกไปสิว่าลูกศิษย์จารย์ขวัญ คนที่ให้สัมภาษณ์ออกทีวีอย่างดุเดือดบ่อยๆ (เขาจะได้กลัว) ^_^
รีบอัพเดทข่าวนะจ๊ะน้องต้อง

ปล. รู้สึกว่าชาตินี้เกิดมาโชคดีที่ได้เป็นลูกศิษย์จารย์ขวัญ
Joe   
Fri 28 Dec 2007 23:31 [5]

555+ เจ๋งวะ ทีหลังบอกเพิ่งจบ ดร. มาจิ

ปัยหาชีวิตที่ส่วนหนึ่งอาจจะเกิดเพราะต้องไม่อยู่ที่ภาคน่ะสิ ถ้าอยู่อาจไม่มีเรื่องกันก็ได้ ,,,

นี่ มาหยอดให้อยากรู้เพิ่มขึ้น

55+
อั๋น   
Fri 28 Dec 2007 20:49 [4]

อ่านแล้วฮา
แสดงว่าสุขภาพจิตดีขึ้นแล้วสินะ ขำตรงพี่สุดหล่อเหมือนกัน แกก็กลับไปเอ็กซเรย์บ่อยๆสิ

รักษาสุขภาพด้วย
La Lune   
Thu 27 Dec 2007 9:12 [3]

ไดไม่เห็นยาวเลย ยังไม่จุใจเลยแกเล่าได้เห็นภาพจริงๆว่ะ
ยิ่งตอนพี่สุดหล่อขอให้ถอดเสื้อในเนี่ย ห่ะๆ แกก็กล้านะ ถอดกันต่อหน้าเลยเรอะ ห้องน้งห้องน้ำไม่มีให้เปลี่ยนรึไง

ชั้นคิดถึงแก
แกได้รับมั่งมั้ยอ่ะ
ห่ะๆ เสี่ยวมั้ย

ตอนนี้เราห้าทุ่มแล้ว ยังไม่นอนเลย
อ่านแฮร์รี่อยู่ ไฮโซวป่ะ ภาษาอังกฤษเชียว รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง
ทำไงได้ก็กรูอยากอ่านนี่

เดือนหน้าไม่มีกลับไทยว่ะแก
เซ็งๆ มีแต่อินเดีย ให้ตายสิ
แป้ง   
Wed 26 Dec 2007 2:53 [2]

ฮาว่ะ วันหลังต้องบอกด้วยว่าลูกแม่ขวัญแห่งนิเทดจุฬา อนาคตคณบดี 555

เผื่อเฮียป่วยจะได้บอกเค้าว่า พี่คับๆ ก่อนตรวจช่วยซักประวัติถามการศึกษาก่อนได้มั้ยครับ
piggymonster   
Wed 26 Dec 2007 1:12 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
ลมเย็นๆในวันที่แดดอุ่นๆ
จะไปสู่โลกใบใหม่ โลกที่สวยกว่า
ปรับสมดุล
หัวหิน....
มนุษย์เงินเดือน
ผ่านเข้ามา อีกหน่อยก็ผ่านไป
เป็นคนโง่ในดงคนฉลาด
ชั้น1 ตึก1 ฝั่งซ้ายห้องแรกสุด
หมด...
แล้ววันคืนเก่าก็หมุนกลับ
น้องนิดาคัมแบ๊ค....
เดิน เดินเถอะเรา
แสงหนึ่ง...คือรุ้งงาม
ปีใหม่ใหม่
คริสมาสต์ไม่เดียวดาย& ตัดต่อPart 1
โรงพยาบาล..
ตั้งจิตให้มั่น
เพียงเสี้ยววินาที..
เขาใหญ่จ๊ะ...มีใครจะไปได้ไหม ???
สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
งานหลวง...งานราษฎร์
ช่วงชีวิต
Memory...
Memory...
กลิ่นอดีต...
วันที่ฉันเปื่อย
เรื่อยๆเร่งๆ
Body#19
อัพเดทชีวิต
23
สิ่งที่ผ่านพ้น
Midnight Sun: แสงตะวันแห่งความรัก...
แวดวงวิชาการ
Paris Je t’aime มหานครแห่งรักที่พาฉันสู่ความงดงามแห่งอดีต
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor