| 4 มกราคม
ขอเป็นข้าพระบาททุกชาติไป
...2 มกราคม...
ตื่นมาพบกับข่าวร้าย
นั่งร้องไห้อยู่หน้าทีวี
จิตโหวงเหวงบอกไม่ถูก
เป็นอารมณ์ที่บรรยายไม่ถูกจริงๆ
ยิ่งเห็นบรรดาผู้คนร้องไห้ปิ่มจะขาดใจในทีวี
ยิ่งเหมือนมีก้อนอะไรไม่รู้มาตีบตันอยู่ที่คอ
เพิ่งรู้เดี๋ยวนั้นเองว่าตัวเองก็รักท่านมาก
ความรักคงจะซึมลึกอยู่ในสายเลือด
ขอพระองค์เสด็จสู่สวรรคาลัย
ด้วยอาลัยอย่างสุดซึ้ง
ข้าพระพุทธเจ้า
นางสาวนิดา หมอยาดี
1.
เมื่อพฤษภาคมนี้เองที่โรสโทรกริ๊งกร๊าง
ชวนไปดูงานนิทรรศการครบรอบ 84 พรรษาของพระองค์ท่าน
ที่พารากอน
เวลาเดินดูสิ่งของส่วนพระองค์รู้สึกตื่นเต้น
อยากดู อยากรู้เพิ่มมากขึ้นไปอีก
ขอบคุณโรสมากที่ชวนไปในวันนั้น
2.
ฟังเพลง "แสงหนึ่ง" ครั้งสุดท้ายก่อนวันที่ 2 เมื่อคอนเสิร์ตที่เขาใหญ่
ในตอนนั้น พี่บอยขึ้นมาบนเวทีแล้วบอกว่า "ปีนี้ผมรู้สึกเป็นเกียรติและภูมิใจมากที่ได้มีโอกาสถวายเพลงๆหนึ่ง"
ชื่อเพลง "แสงหนึ่ง" แล้วพี่บอยก็ฉายพระราชประวัติ แล้วให้เราร่วมร้องเพลงนี้ไปด้วยกัน
3.
ในทีแรกตั้งใจว่าถ้าเดินได้เมื่อไหร่ จะไปเฝ้าพระองค์ท่านที่โรงพยาบาลศิริราชสักวัน
ตอนนี้ไม่มีโอกาสแล้ว...
ได้แต่หันไปบอกแม่ว่า ถ้าต้องหาย ต้องจะพาแม่ไปหาท่านนะ
ไปส่งสเด็จท่านกัน
4.
วันนี้ถอดเฝือกแล้ว...ตัดไหมด้วย
เวลาตัดไหมเจ็บและคันนิดหน่อย (จริงๆไม่นิด)
อาหมอบอกว่า 2 อาทิตย์นี้ฝึกเดินนะ แล้วมาเจอกันวันที่ 17
อาจะให้หนูเดินจริงๆละ
กี๊ซซซ
จะได้ไปเดินห้างแย้วววว
Posted on Fri 4 Jan 2008 23:45
|
